کدامیک یک از شما این اواخر جمله : تو را دوست دارم    را به زبان نیاورده اید؟ چه کسی نیاز به شنیدن این جمله از دهان شما دارد ؟ چه کسی احتیاج به شنیدن این جمله دارد تا دلش آرام بگیرد ، و درمان گردد ؟

تصور کنید ، اگر هر روز ، تمام هفته ، به کسی صادقانه می گفتید ، من تو را دوست می دارم، ... این کلمات چگونه منتشر می شدند و چقدر  گسترش می یافتند. اگر هر یک از شما ، این کلمات را دریافت می کرد، و آنها را به مدت یک هفته  هر روز با حداقل یک نفر تسهیم می شد، ... آن وقت ، طی یک سال کلمات شما  دور جهان را ، به زبانهای مختلف می گشت، و برای دلها ، روابط ، و جهان  درمان و توفیق و نیرو می آورد ... زیرا هر عقیده ، هر نظر ، هر رویا یی که یک فرد داشته باشد، وقتی که رویای بسیاری می گردد، نتیجه تسریع می گردد، افزایش می یابد و با سرعت بیشتری ثمر می دهد.

من ترا دوست دارم... این کلمات را هنوز خیلی ها نمی توانند بر زبان جاری کنند ... اما باید اینکار را کرد ، باید عشق را تسهیم کرد.

انسانهای اطراف شما نیاز به شنیدن این کلمات دارند...

اگر شما  جمله دوستت دارم را به آنها نگویید، پس دیگر از چه کسانی باید انتظار شنیدنش را داشته باشند؟

آیا متوجه شده اید که برخی طی طول عمر خود ، در سراسر زندگیشان، به ندرت این  جمله را به زبان می آورند .... و برای برخی هم حتی شاید ده ها سال طول بکشد که آن را بشنوند ؟

پس اگر شما این جمله را  از دیگران دریغ کنید و هرگز نگذارید از قلب خود به بیرون بترواد، حالا که مسن تر ، بیمار یا تنها شوید، پس این کلمات چه معنایی برایتان خواهند داشت ؟

پس به دیگران آزادی بیان این جمله به طور روزمره را بیاموزید.

فرض کنید کسانی که نزد شما عزیز و محبوب هستند ر ا در پایان روز می بینید.

فرض کنید، و انتظار داشته باشید ، که مثلاٌ دارند از مدرسه ، سر کار ، خرید، تفریح، سفر ، آن سوی شهر ، از اتوبوس ، .... بر می گردند... و اجازه بدهید به مهربانی و عطوفت به شما  این را بگویم ... که هر روز افرادی را که دوست می داریم، با سرنوشت خود ملاقات می کنند... زمان آنها در زندگی یک روزی به پایان می رسد ، و بزرگترین اندوه  و غم بیشتر خانواده ها این است که نگذاشته اند عزیزانشان این جمله را از دهان آنها بشنوند... اینکه چقدر آنها را دوست می دارند و برایشان اهمیت قائلند.... 

این جمله را بکار ببرید و آن را به دیگران هدیه کنید.... الان ..... تا دیگر یک مجسمه تنها در گورستان نباشید.... اگر بر سر مزار عزیزی هستید ،  این جمله را با چمن ، درختان، پرندگان .... درمیان بگذارید.

گوشی تلفن را بردارید، نامه ای بنویسید، به عزیزانتان سر بزنید، در جیب شان یادداشت بیاندازید،  به صرف غذا میهمان کنید.... و به آنها بگویید : دوستتان دارم.

و هر چه بیشتر این کلمات را بکار ببرید و با افراد بیشتری در میان بگذارید و سهیم شوید، عشق بیشتری در قلب خود خواهید داشت.... هرگز از عشق تهی نخواهی شد ،  بلکه عشق شما را در بر خواهد گرفت و قلب تان را سرشار خواهد نمود... و آخرین موضوع اینکه ...... بدانید.... من شما را دوست دارم...

آمین.